Muğla Yerel Haber

Ortacalı Ali Göz

Dün gece Ortaca Lisesine öğretmen olarak tayinimin çıktığını görüyorum rüyamda…

Ortacalı Ali Göz
Erdal Atıcı
Erdal Atıcı( erdal@muglayerelhaber.com )
1963’ de Muğla / Ortaca / Mergenli köyünde, bir çiftçi ailesinin oğlu olarak doğdu. İlkokulu köyünde, ortaokul ve liseyi Ortaca’da bitirdi. Yüksek öğrenimini Dicle Üniversitesi Eğitim Fakültesi Tarih Bölümü’nde tamamladı. 1986’dan başlayarak Ankara /Altındağ Peyamitepe Ortaokulu’nda ve Çankaya 50. Yıl Lisesi’nde öğretmenlik yaptı. 2005 yılından bu yana TBMM’de Milletvekili Danışmanlığı yapan ATICI aynı zamanda Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı’dır. Erdal ATICI; şiir, deneme ve öykü yazmaya ortaokul yıllarında başladı. İlk şiiri Milliyet Çocuk Dergisi’nde yayımlandı. Cumhuriyet Gazetesi, Cumhuriyet Gazetesi Ankara Eki, Cumhuriyet Gazetesi Tarım Hayvancılık Eki, Hürriyet Ankara Eki, Birgün, Güney Ege, Dalyan Postası, Bodrum Çağdaş, Çankırı Karatekin, Ege, Fethiye Gerçek, Marmaris Gündem, Datça Yarımada, Haber 48 gibi gazetelerde deneme ve yazıları; Abece, Ardıçkuşu, Öğretmen Dünyası, Kül öykü, Yeniden İmece, Amik, Lacivert, Aykırı Sanat, Pamukkale Güneşi, Ekin Sanat, Damar, Berfin Bahar, Tan Edebiyat, Yoğunluk, Tay, Şehir, Afrodisias Sanat, Güncel Sanat, Deliler Teknesi, Patika, Kıyı, Türk Dili, Beşparmak, Eleştirel Pedagoji gibi birçok dergi ve internet dergilerinde yazı, deneme ve öyküleri yayımlandı. Yayınlanmış yapıtları: Ortacalı Yıllar (Anı- öykü, Güldikeni Yayınları, 2004) Güvercinler (Öykü, Ürün Yayınları, 2006) O karlı Kış Gecesi (Öykü, Ürün Yayınları 2008) Anadolu’da Aydınlanma Ateşini Yakanlar (Söyleşi, Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı Yayınları, 2010) TBMM Bütçe Görüşmelerinde ve Şura Toplantılarında Köy Enstitüleri (1937 -1954) (Derleme, Mustafa Aydoğan’la birlikte, Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı Yayınları, 2010) Anadolu’da Aydınlanma Ateşini Yakanlar 2 (söyleşi, Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı Yayınları 2011) Köy Enstitüleri ve Edebiyat (Yayına hazırladı, Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı Yayınları, 2011) Anadolu’da Aydınlanma Ateşini Yakanlar 3 (söyleşi, Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı Yayınları, 2012) Evimizin Duvarları (Öykü, Kanguru Yayınları, 2013) Aldığı Ödüller; 2005 Ümit Kaftancıoğlu Öykü Yarışması’nda, “Buzlu Gölde Yürümek” adlı öyküsüyle mansiyon ödülü kazandı. “Dürbün” adlı öyküsü Abdullah Baştürk İşçi Öyküleri Yarışmasında derece alan öykülerle birlikte 2006 yılında “Timsahın Ağzındaki Usta” adlı kitapta yer aldı. 2010’da “Yüksel Caddesinin Boyacısı” adlı dosyasıyla Sağlık Emekçileri Sendikası (SES) Kültür Sanat Ödülleri Öykü dalında Özendirme Ödülü aldı. 2014 Başöğretmenlik Onur Ödülü Sahibi.
78 views
17 Aralık 2019 - 9:59

Dün gece Ortaca Lisesine öğretmen olarak tayinimin çıktığını görüyorum rüyamda…

Sevinçten uçuyorum. Birgün sonra göreve başlayacağım. Bir kamyon eşyayla Ortaca’ya varıyorum. Eşyalarımı bir eve yıkıp erkenden okulun yolunu tutuyorum. Şafak vakti okuldayım. Bahçeye girince tüylerim diken diken oluyor… Uğultular geliyor uzaktan. Sonra, senin, benim, hepimizin çocukluğu geliyor, dolduruyor bahçeyi. Bir ülkenin çocukları, toksa, başları dikse ve korkusuzca, ağız dolusu kahkahalar atıyorsa, o ülkenin geleceği güvendedir.

İnsanları; çocukları seviyorlarsa, çocuklar diledikleri gibi özgürce koşabiliyorlarsa o ülke uygar bir ülkedir.

Ortaca Lisesine öğretmen olarak gelmişim… Düşünsenize yedi yılımın geçtiği okulum… Çok duygular yaşadığım ve yaşattığım… Ölümüne dostluklar kurduğum o bahçede duvarlara dokunuyorum.

Kantine bakıyorum. Kantinci Zeki yok… Kimbilir nerede?

Sonra merdivenler… Merdivenleri adımlıyorum. Her bir basamağında binlerce çocuğun anıları var. Kederle izliyorum bütün anıları… Öğretmenler odasından bir grup öğretmen çıkıyor. Aralarında Vedat Bey yok… Ya da Abdullah Köse yok… Gül Karahan o da yok… Erkan Koyuncu, Ramazan Acar, Yüksel Parlar, Sabahattin Yaşar, Eyüp Yıldırım yok… Mehmet Çetinkaya yok… Zafer – Ayşen Suntekin yok… Afet Acar yok…

Yukarı kata çıkıp Ortaca’ya bakıyorum. Kör duman kaplamamış dağları, püsen püsen yağmurlar yağmıyor… Portakal bahçeleri yok. Her taraf bina… Kat kat yükseliyor gökyüzüne… Yeryüzü, gökyüzü, kara toprak hiç bir şey yok… Içime bir acı çöküyor. Sessizce kendimi zor atıyorum dışarı…

Çarşıya koşuyorum. Futbol sahası yok. Kocaman bir garaj var yerinde. Çarşının içinden mavi bir deniz gibi dalgalanarak geçen arıklar yok!

Her gördüğümde gömleğini yırtmış Deli Kazım yok… Deli Emine’yi soruyorum, “çoktan gitti” diyorlar. Peki Ali Bey (cüceydi) kafalarını geri sallıyorlar…

Ya adını bile anımsayamadığım garip Âşık?

Yok, yok, yok…

Bu benim Ortacam mı, diye soruyorum kendi kendime…

Tam da o sırada kan ter içinde uyanıyorum…

Bugün Ortacalı dostlar sosyal medyada AHMET ALİ GÖZ öldü diye yazıyorlar…

İçime derin bir sızı bırakıyor haber… İşte diyorum, çocukluğumun kahraman yüzlerinden biri daha o güzel atlara binmiş başka ülkeye gidiyor…

Oysa ne çok severdik Ali Abiyi…

Ortacaspor’da oynardı. Hani derler ya hayatı futbol, işte öyle bir adamdı. Yanılmıyorsam GANDAK ALİ derlerdi ona. Oyunculuktan teknik direktörlüğe geçmiş Ortacaspor’u çalıştırıyordu. Öyle parayla falan olduğunu sanmıyorum. Gönülle yani…

Yüzlerce çocuğu yetiştirdiğini de biliyorum…

Ortaca’ya her gelişimde karşılaşır, ayaküstü de olsa konuşurduk. Onu her gördüğümde İçin için sevinirdim. Ortaca’mızın ve çocukluğumuzun önemli bir yüzüydü.

Onun aramızdan ayrılmasına çok üzüldüm.

Sanırım Ortaca Belediyesi ismini bir yerlerde yaşatacaktır…

Ailesinin, yakınlarının ve ORTACALILARIN başı sağolsun…

Işıklar içinde yatsın…

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT
Yorum Yok

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.

Muglayerelhaber.com haber içerikleri kaynak gösterilmeden alıntı yapılamaz, kanuna aykırı ve izinsiz olarak kopyalanamaz, başka yerde yayınlanamaz.